Voorzitterscolumn: "Regeren is vooruitzien: taakherschikking bedreigt sociaal-medische beoordeling""

Wie de oplopende achterstanden in sociaal-­medische beoordelingen ziet, begrijpt de reflex volkomen: er moet zo snel mogelijk iets gebeuren. Wachttijden lopen op, burgers verkeren in onzekerheid en dat is onacceptabel.

In die context klinkt taakherschikking als een voor de hand liggende oplossing. Toch verdient het voorstel van de politiek om taakherschikking in de verzekeringsgeneeskunde in te voeren grote terughoudendheid. Want de gevolgen kunnen ingrijpend zijn.

De verzekeringsgeneeskundige beoordeling is geen routinematige medische handeling die gemakkelijk kan worden overgedragen. Het is een complexe vorm van sociaal-­medische oordeelsvorming. Verzekeringsartsen beoordelen niet alleen ziekte, maar vooral de gevolgen daarvan voor functioneren en participatie binnen een strikt juridisch kader. Dit oordeel moet zorgvuldig, consistent en juridisch houdbaar zijn en standhouden bij bezwaar- en beroepsprocedures. Dat vraagt om specialistische expertise die na het artsexamen wordt verkregen in een vierjarige medische vervolgopleiding...